Herseninfarct en Neuroacupunctuur

In november 1998 kreeg ik een hersenstaminfarct. Drie weken balanceerde ik op de grens van leven en dood. Maar ik bracht ’t er levend van af. Ik heb vervolgens tot juli daarop volgend gerevalideerd in een verpleegtehuis. Toen ik werd ontslagen kon ik inmiddels weer praten en zelfstandig lopen. Thuis moest nog ’t een en ’t ander aangepast worden. Maar verder kwam ik geleidelijk weer een beetje op orde. Mijn vrouw is hierbij een onschatbare hulp geweest.

Door het infarct had mijn geheugen en mijn evenwicht behoorlijk geleden. Fietsen ( op twee wielen) heb ik, dankzij de inspanningen van een zwager opnieuw kunnen leren en een zus heeft me geholpen bij elementaire zaken als lezen, schrijven en rekenen. Na de verpleeghuisperiode ging de revalidatie door.

Om lichamelijk goed in mijn vel te komen, doen we ’s ochtends oefeningen voor fitheid en evenwicht.

Ben ik nu anders als voor mijn infarct? Dat is een veel gestelde vraag. Ik ben gevoeliger geworden voor de spirituele kant van het leven. Dat was een werkelijkheid die in mijn leven te weinig aan bod was gekomen. Maar het is een werkelijkheid waar ik nu veel profijt van heb. Ik heb in mijn dagelijkse leven meer zaken kunnen oppakken die in mijn vroegere leven waren blijven liggen.

Tenslotte ben ik terecht gekomen bij het instituut voor neuroacupunctuur in Soest. Als gevolg van mijn hersenstaminfarct was ik steeds erg moe. Daardoor bleef mijn energieopbouw beperkt. Ik kreeg neuroacupunctuur . Neuroacupunctuur is een Japanse wijze van acupunctuur en wordt in Soest toegepast door arts- pharmacoloog, prof. Dr. Jan Keppel Hesselink. Mijn chronische vermoeidheid is nu nagenoeg weg. Hierdoor kan ik me beter concentreren en ik maak zaken die ik onderneem beter af. Door die verminderde vermoeidheid ben ik ook meer eigen initiatief gaan nemen. Als vermoeidheid verdwijnt, verbetert eigenlijk alles Die vermoeidheid maakte me angstig en ontmoedigde me. Hoe vaak heb ik huilend geroepen:” Ik kan niets meer!” Mijn aandacht is nu ook beter geworden.

Ook is de horizontale oogbeweging sterk verbeterd. Ik kan nu beter opzij kijken. Dat is van groot belang bij het lopen en fietsen. Mijn veiligheid op de weg is er door verbeterd.

Ik heb alle vertrouwen in de behandelingen. Ze plaatsen je niet in een irre le wereld. De behandelend therapeut praat steeds in termen van:” We zullen zien wat we kunnen doen. Er wordt jou geen valse hoop gegeven. En verder moeten we maar zien hoe mijn situatie zich ontwikkelt. Ik kan in ieder geval zeggen, dat neuroacupunctuur mij stappen vooruit heeft geholpen.

Theo